Marco Borsato

Ik loop op de ruïne
Van mijn gevoel voor jou
Wat nu alleen nog puin is
Was ooit een groot gebouw

En zelfs de fundamenten
Van wat er heeft gestaan
Zijn na wat mooie lentes
Al min of meer vergaan

Zo verloren we de kamers
Van ons eigen luchtkasteel
Zelf gesloopt met grote hamers
En nu is niets meer heel